OK, de Haarlemmer Hout dus, met de beeldengroep die een aantal personages uit de Camera Obscura van Hildebrand voorstelt. Verplichte kost, al op de middelbare school en zeker in deze regio. Haarlem is trots op zijn geschiedenis, moet je weten. Ze hebben tegenwoordig ook niet veel meer (al zou elke stad blij zijn met de Toneelschuur).Ja, het verleden is alomtegenwoordig. Als je de Grote Houtstraat had genomen, was je na de V&D te zijn gepasseerd langs de societeit Trou moet blycken gekomen, een van die oude rederijkerskamers. Rechts (ten westen) van de Grote Houtstraat loop je trouwens wel de kans wat modern literair talent tegen te komen, maar ik noem hier geen namen. Misschien zijn ze wel op hun privacy gesteld.
Ja, Mulisch is natuurlijk de grootste Haarlemse schrijver. Geen idee of hij de laatste jaren nog is terug geweest. Een belangrijk deel van De aanslag speelt natuurlijk in de stad. Als je vanuit de Kleine Houtstraat doorfietst en de Haarlemmer Hout rechts laat liggen, kom je in de buurt waar in het boek Hannie Schaft werd doodgeschoten. In werkelijkheid misschien ook wel, maar ik doe alles uit mijn hoofd. Wanneer je door de eerste S-bocht fietst, moet je eigenlijk rechtdoor als de 'S' rechtsaf wil. Langs de vijver fiets je rechtdoor, totdat je door de schitterende laantjes het Spaarne hebt bereikt. Daar is het. Mooi is het hier, niet? Jammer dat ze aan de overkant Schalkwijk hebben gebouwd. Het enige wat deze wijk heeft bijgedragen aan Literair Nederland, is de jonge dichter Victor Schiferli.
.JPG)